Akdeniz’in Romantik Sesine Veda:
Peppino di Capri’nin Ardından
Bazı sesler vardır; duyduğunuz an sizi alır, yıllar öncesinin yaz akşamlarına, deniz kokulu sahillere ve gençliğin o en saf, en masum heyecanlarına götürüverir…
Benim kuşağım için (yani 68 kuşağı) bu seslerin başında, Akdeniz melodilerini dünyaya sevdiren İtalyan efsanesi Peppino di Capri gelirdi.
Ne yazık ki, o kadife sesin ebediyen sustuğunu, Peppino di Capri’nin 86 yaşında aramızdan ayrıldığını derin bir hüzünle öğrendim.
60’lı ve 70’li yıllarda Türkiye’de de gençliğin dilinden düşmeyen, aşkları derinleştiren, ayrılıkları asilleştiren o harika şarkıların arkasındaki İtalyan sevimli sanatçı… İstanbul’a geldiğinde onu canlı izleme şansına erişmiş, o büyülü atmosfere bizzat şahitlik etmiştim.
Hatta benim için Peppino di Capri, sadece hayranlıkla dinlediğim bir plak sesi değildi; gençliğimin, kendi hikayemin çok canlı bir parçasıydı.
O yıllarda kurduğumuz amatör bir orkestramız vardı ve ben de grubun solistiydim. Peppino’nun tüm şarkılarını ezbere bilir, repertuvarıma katar, sahnede büyük bir zevkle ve keyifle söylerdim.
Piyanosunun başına geçip o buğulu sesiyle söyleyen o İtalyan şarkıcının naifliği, bizim amatör sahnemizin de en büyük ilham kaynaklarından biriydi…
“Gençlik yıllarımızda amatör sahnemize ilham veren o büyülü duruş: Piyanosunun başında bir Akdeniz sanatçısı”
Zaman geçiyor, birer birer eksiliyoruz ve müzik dünyasından bir yıldız daha kayıyor. Ancak Peppino di Capri’nin bizde bıraktığı o sıcak iz, o naif Akdeniz rüzgârı hiç silinmeyecek.
Bugün ona, gençliğimize kattığı tüm o güzel duygular, yaşattığı o eşsiz romantizm ve bana sahnede onun şarkılarını söyleme mutluluğunu verdiği için kalpten bir teşekkür etmek, bir nevi vefa borcumu ödemek istedim.
Fiziken aramızdan ayrılsa da, melodileri hep bizimle beraber olacak, hep kalacaktır.
Ve elbette, amatör orkestramızla sahnede her defasında ayrı bir keyifle, bambaşka bir duyguyla mikrofonu elime alıp söylediğim o ölümsüz şaheseri hatırlamamak olmaz.
“68 kuşağının ezbere bildiği, sahnede zevkle söylediğim o unutulmaz Roberta’nın plak kapağı.”
Karşınızda, kalbi kırık bir aşığın en samimi feryadı; hem ustaya veda, hem de benim gençliğime hüzünlü bir selam duruşu olarak her dönemin romantik bir klasiği: Roberta.
Huzur içinde yatsın…
Yalçın Alganer
Peppino di Capri – Roberta
Aşağıdaki bağlantıdan bu ölümsüz eseri dinleyebilir, onun anısına geçmişe hüzünlü ama güzel bir yolculuk yapabilirsiniz:
Yalçın Alganer sitesinden daha fazla şey keşfedin
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
